bombănitsubstantiv
bom-bă-nit
Definiții
substantiv neutru
1Sunet surd și repetat, asemănător cu bubuitul sau cu zgomotul produs de o lovitură puternică.
„Se auzea bombănitul tunetelor în depărtare."
Gramatică
Substantiv provenit din verbul a bombăni; se folosește mai rar, fiind mai frecvent verbul sau adjectivul.
Sinonime
bubuitbubuiturăzgomot surd
Etimologie
Din verbul a bombăni, probabil de origine onomatopeică, imitând zgomotul surd.
Se scrie corect: Se scrie cu â în interior: bombănit, nu bombânit sau bombănît.